Xustificante que me fai pensar se houbo esa reunión co xuíz

En el lugar de Nebra (Porto do Son) y siendo las once horas del día ocho de mayo de mil novecientos noventa y cuatro, se reúnen los vocales de la junta rectora con la directiva para celebrar la asamblea extraordinaria.
Dicha reunión fue debidamente convocada por la secretaria de la junta rectora y de acuerdo a la siguiente orden del día:
1º Lectura y aprobación del acta anterior.
2º Informar a los vocales para la actualización del censo de comuneros de montes.
3º Informar a los vocales del nuevo anteproyecto del local social de montes.
4º Estado de cuentas.
5º Nuevas que puedan surgir.
Dicha reunión se celebra en el lugar de Cornido-Nebra, grupo escolar.
Asistentes ocultos por mantener el anonimato de esa gente algunas de las cuales ya fallecieron pero al contrario que en otros tiempos el libro de actas está disposición de los comuneros y comuneras, claro que nadie se va a molestar en comprobarlo: Jesús, Antonio, Concepción, Francisco, Manuel, Antonio, José Antonio, José, Ángel, Roque, José, Humberto, Jesús, José, José, Mª Ester, Mª Jesús, Ramón, Ramón, José, Generoso, Juan, Juan.


Intervención que no consta en el acta de dicha asamblea, porque de constar tendría una prueba contundente, para proceder contra el juez, del cual salí mal parado de varias denuncias contra esos directivos, ya que con los vocales presentes no podía contar con ellos como testigos fiables. Y no sabia si como pasó en otro casos me darían por válida esa grabación.

Cuarto punto: estado de cuentas. En este punto el presidente presenta el estado de cuentas porque el tesorero no pudo estar presente por motivos de enfermedad, y pregunta a los vocales si están de acuerdo de como se presentó el estado de cuentas.
Los vocales están todos de acuerdo, solo José dice que si está de acuerdo, pero que las facturas había que verificarlas. El presidente le brinda los libros de todas las gestiones económicas y facturas para que pasara a verificarlas, pero José se queda con las mismas palabras pero no pasa por la mesa para hacerlo.
Los vocales también manifiestan disconformidad con respecto a las salidas que hace la directiva acompañados con dos vocales, porque dicen que se está sometiendo a un gasto la comunidad sin tener necesidad y piden que en la próxima asamblea sea rectificado tales acuerdos. Esta intervención se da cuando se informa de los gastos por salida para hablar con el abogado que los defendía. Jamás rectificaron tal acuerdo.

Humberto: Aquí el problema más grande que hay, es los gastos del Juzgado. El dinero del Juzgado, eso es dinero extraviado y tirado.

Presidente: Mira Humberto hablamos, ya hablamos con el Sr. juez y con el Sr. letrado, las contestaciones que hubo al respeto fueron las siguientes: porque nosotros apuramos. Si nosotros defraudamos o hicimos alguna mala gestión, a nosotros castigarnos para nosotros darle a quien le gastamos su dinero.

Y él nos digo: -Tienen ustedes a Francisco Calo García, nosotros podemos hacerlo; pero primeramente ustedes tienen unos estatutos reguladores y aplíquense ustedes Ley. Si este señor a ustedes no les obedece, tráiganmelo aquí, que entonces al amparo de que no obedezca, tomaré medidas.

La próxima entrada será para explicar como ese mismo presidente junto con otros vecinos también habían denunciado al primer presidente y sin que hubiese una sentencia judicial cobraron más de 700.000 pts. Claro que en ese caso a dicho vocal no le pareció mal que la comunidad corriese con esos gastos.

Aclarando pequenos detalles

Por motivos laborais non puiden actualizala bitácora, polo que esta entrada vai con algo de atraso e xa coa asemblea pasada.

Tal e como dixen na anterior, o presidente non di toda verdade no canto ao financiamento do local, pero hai máis, esquece aposta dicir que grazas a min que loitei só cos meus "medios" por recuperalo solar (presuntamente un notario obrigoulle aos exdirectivos a inscribilo ao seu nome) púidose construír. Repito, ningún dos preto de trescentos comuneiros fixo ren para recuperalo, iso si, a anterior directiva e esta néganse a aboarme os gastos que iso me supuxo.

Aquí pagáronse antes e agora chamadas privadas cun móbil da comunidade, comidas á esgalla con bebidas etiqueta negra de alta gradación (no caso dos voluntarios algúns ganáronas ben, mentres outros paseaban no coche), agasallouse a persoas que colaboraron contra o lume cos seus tractores, etc., pero o único que non pode cobrar é quen loitou porque ese ben fose propiedade de tódolos comuneiros e comuneiras. Xa non digamos nada das máis de 16 horas que botei no monte  loitando contra o lume coa cuadrilla, porque os "señoritos" tiñan os móbiles da comunidade apagados e o servizo de contra incendios da Xunta tívose que poñer en contacto comigo por medio do meu fillo que estaba no seu día libre.

So me resta dicir que se fun quen de coidar e darlle de comer a uns cochos, tamén o son de quedarme cos gastos as miñas costas. O tempo porá a cada un no seu lugar.

Proseguindo co segundo paragrafo engadido na convocatoria:

...que o monte poida ir dando traballo a algunhas persoas da parroquia, mentres Nebra se beneficia dese traballo e progresa.

Esta foi unha das miñas teimas e quería copialo modelo exemplar da Comunidade de Montes de Baroña, pero como non lles gustaba, decidiron contratar ilegalmente a dous comuneiros para cortar eucaliptos, cando ata entón cada comuneiro facía un aproveitamento sen cargas para a comunidade. Neste caso a "broma" saíunos máis cara, aínda que non podo precisar canto. Sendo o secretario xamais vin o recibo do pago e na Xestoría non teñen constancia.

Porque daquela non había interese e agora si? Teño unha explicación, pero por respecto ás persoas prefiro calar.

...será preciso mellorarmos as posicións da parroquia con menos eucalipto "asalvaxado" e máis gando, que debe estar sempre identificado e baixo control da Comunidade.

Gando: Outra teima. Neste caso gustábame o modelo dunha comunidade de Montes de Carnota, pero o lume impediu que fosen avante dous peches gandeiros preto de Resúa, aínda que despois desviaron a subvención para outra zona.

O "meu modelo" era facer un convenio entre os gandeiros coa Comunidade, nunca un "cambaléache" dun directivo cun amigo non comunitario sen dar contas a Asemblea Xeral.

Identificado: Salvo os cabalos, eterna promesa dos gobernos que pasaron pola Xunta de Galicia, o resto da cabana gandeira está identificada.

Asalvaxado?: Non entendo. Están facendo "carreiros" de limpeza en zonas exclusivas de pinos e van deixando algúns eucaliptos que naceron cousa curiosa, despois do lume. Nunca no noso monte houbo tantos onde antes nunca os houbo.

O terceiro paragrafo de verdade que non o entendo, salvo o de implicalas mulleres na dirección da comunidade. Alégrome que agora os directivos non diga aquilo de: Paco, moito che gusta invitar ás vocais as reunións.

Por último supoño que todo mundo coñece perfectamente o que é un parque biodasaludable.

Canto nos custou o local?

Na última asemblea celebrada no mes de maio, un comuneiro preguntoulle ao presidente canto custara o local? Respondendolle que non llo podía dicir porque non tiña a documentación á man (documentación? se o prezo final "negociouno" el só co construtor). Camiño dos 6 meses parece que aínda non tivo tempo de responderlle a pesar de vivir ao seu carón. Iso a parte de que coma presidente ten o deber de coñecelos estatutos e que ten un prazo de 15 días para contestar.

Por outra parte, menos mal que na convocatoria desa asemblea escribiu que por portarnos ben, coma agasallo ía a convocarnos máis a miúdo. Non sei se se decatará que dende maio a xunta reitora esta ilegalmente constituída ante a falla de elixir aos vogais.

Cando se fan as cousas sen luz nin taquígrafos pasan cousas dificilmente de entender. É incompresible que os comuneiros a día de hoxe non sexamos coñecedores do que pagamos polo local, salvo que os directivos pagasen do seu peto, cousa que dubido.

Nunha directiva aberta non é normal que cada comuneiro teña que dirixise a "sus señorías" para recibir todo tipo de información. Se se fixeran as cousas como quería eu (presidente dixit) en asemblea convocada ao efecto, estarían ao tanto de como se pretendía facelo local e canto custaría, mais cando un presidente non ten "empacho" en dicirlle aos comuneiros que esta "releando" o prezo da obra co contratista, apaga e vamos. Esta afirmación fíxoa 2 veces na asemblea de maio do 2007.

Para mostra, unha escolma de diálogos extraídos da gravación desa asemblea no intre que se fala do troco do proxecto sen pasar pola asemblea xeral (por suposto non constan en acta, porque a levantou o presidente actuando tamén coma secretario).

• Jesús Barreiro: Non custa nada informar si vai custar mil ou dous mil euros a maiores.
• Tesoureiro: Consta que vinte mil a maiores.
• Presidente: Iso será cando se acorde ou se firme un contrato co construtor e non dixen que non soubese nada dun contrato. Non firmarmos un contrato.
• Jesús Barreiro: O contratista sabe se vai facela planta de arriba?
• Presidente: Pregúntalle ao contratista.
• Jesús Barreiro: (preguntando ao contratista) Xa está contratado?
• Contratista: Si.
• Presidente: (desménteo) Contratado non está!
• Jesús Barreiro: Cando se saiba o presuposto debese informar á comunidade.
• Presidente: Un presuposto non é un contrato. O presuposto téñoo o contrato, non. Eu non sei nada de obras e custa aproximadamente noventa mil euros, pero como aínda estamos falando co construtor e trocando cousas, non hai un contrato firmado. El fainos unha proposta, un presuposto da obra e nós (directivos) estamos falando co aparellador para ver o que lle "regateamos" (sic).
• Presidente: Ten que haber unha cousa clara, un presuposto que estará sobre cento vinte mil euros, un presuposto que nos ten dado o contratista en forma e tal, cos gastos detallados, esta en mans da comunidade, na nosa man. Outra cousa é que teña que traelo a asemblea e discutilo.
  Todo iso que nos dou o contratista, eu non entendo case nada, pero hai un aparellador que nos comenta as cousas, falamos con el e co contratista, e estamos “regateando” sobre esa cantidade... Regateando, discutindo ou estudando o que o contratista nos esta pedindo sobre a obra que vai facer.
  Cando se firme un contrato, estará o contrato firmado e falaremos de cantidades e de tal, pero mentres tanto...
• Isidro Piñeiro: Iso non o tiña que ter xa feito antes de empezala obra?
• Alfonso Figueiras: Claro.
• Isidro Piñeiro: Non entendo nada, todo esta completamente ao revés. Como se pode empezar unha obra e despois de empezala se vai facelo contrato? (engade) Na miña vida vin iso, primeiro facedes e despois informades que facedes o contrato coa obra empezada!.

Así  actuábase cando exercía de secretario:

O 24 de marzo de 2006, licitáronse as obras do local en base ao proxecto que había. Proxecto que non me gustaba porque era o da futura Casa de Cultura de Nebra Constaba de dous edificios e o Concello pasaría a ser o propietario ao non contemplar a Lei o que rebulía na mente do presidente "que fose unha propiedade compartida". Non quería trocalo aducindo que iso adiaría a obra ou que o Concello nos podía poñer trabas de non quedarnos co "seu" proxecto. Ao final por "imperativo legal", tivo que claudicar e trocalo e nin se desculpou comigo. A soberbia é mala compaña.

Á poxa só acudiron 3 contratistas de Nebra, xa que, restrinxiuse o acceso aos foráneos. De facer as cousas ben dende un principio, aforraríase un feixe de euros, xa que entregaron copias da documentación e planos a contratistas que non tiñan previsto presentar presupostos.

Cartafol coa única documentación (en PDF) respecto do local ata o día de hoxe:

É triste!!!

É penoso que por medios alleos á Comunidade teña que descubrilo que "cociña" a nosa directiva.

Primeiro:
No pleno do pasado 28 de marzo escóitolle a un concelleiro do Bloque, que as comunidades adscritas á Mancomunidade da Serra do Barbanza (creo que Nebra o esta) habíanse adherido a Tamaria. Quen desexe ler o borrador da acta do pleno, pode facelo no Concello.

Que saiba, a día de hoxe Nebra non aprobou adherirse e coido que nin tan sequera se levou a unha asemblea. Se só o aprobou a Xunta Reitora, é ilegal, se posteriormente non foi ratificado pola Asemblea Xeral.

Os directivos deben estudar un pouco mais os estatutos, que para iso lles dei unha copia a cada un no seu día.

Segundo:
Acabo de recibir o folleto municipal de información local SONoticias. Na paxina 3 titulo Arquitectura da Auga de Nebra, leo:

A Comunidade de Montes de Baroña (supoño que é un erro tipográfico, debería dicir Nebra, se non estou metendo a pata) e o Concello de Porto do Son chegaron a un acordo para coedita-lo libro "Arquitectura da Auga de Nebra, de José Suárez Caamaño. Tampouco teño coñecemento de tal acordo e non lembro que se aprobase.

En Nebra esta visto que as persoas e asociacións que comulgan con rodas de muíño, tiveron o que quixeron con outras directivas e agora con esta. Inclusive recibir subvencións sen que houbese quórum onde se ían debater.

Mentres tanto, o único comuneiro que loitou cos seus cartos para que o solar onde hoxe temos o local fose de todos e todas, agarda dende o ano 1996 para que lle paguen os gastos aprobados na Asemblea Xeral do 14 de febreiro de 1998, aínda que non era preciso, xa que na acta do 21 de maio de 1994 quedou aprobado que tería que pagar quen mentise nesa asemblea cando presentamos o documento leira, que aínda que fora pagado con fondos comunitarios (851.000 ptas.), estaba a nome de seis directivos e rexistrado ao seu nome na oficina do Rexistro en Noia. Foi cando dun nomeado secretario, descubrín tamén que a comunidade correra cos gastos do seu rexistro (232.000 ptas.).

Curioso é, que o primeiro que se negou a pagar eses gastos sexa o autor do libro, que pretende que lle paguemos todos, e que xa editara outro sendo o presidente da Comunidade. Polo visto ten máis razón a dicir o que teño que cobrar o avogado que defendeu aos "donos da leira" (sic), cando iso en tal caso tería que dicilo un xuíz, pero tiveron anos e anos para impugnar esas asembleas, pero claro, tiñan que pagar do seu peto e foron ao económico, que pague a comunidade.

Que conste que non estou en contra dos libros e lévome ben co autor, pero o que non é de recibo é que xente allea á Comunidade recibise libros a esgalla, entre outros, oito xuntos que o presidente lle regalou a un paisano, porque se apelidaba Nebra.

Desta forma, xente non comuneira, nin tan sequera veciños, recibiron beneficios que só nos corresponden aos comuneiros e comuneiras de Nebra.

Doutra parte tampouco me estraña nada, vendo como o partido no que milita o presidente estreounos o local cun mitin, mentres o PSOE o tivo que dar nun bar.