Dous exemplos a ter en conta

As tres comunidades de montes de moañesas: Domaio, Meira e Moaña, descartan acollerse ao plan de fumigación de eucalipto exposto pola Consellería de Medio Rural para loitar contra a praga de gonypterus scutelatus que afecta a esta especie e impide o seu crecemento desde hai anos. Trátase dunha medida que moitos tachan de agresiva, pois colectivos ecoloxistas denunciaron que o Flufenoxuron, o composto químico que empregará a Xunta para acabar con esta epidemia, é tóxico e podería afectar a animais e mesmo a persoas. Desde as xuntas de montes locais non ven necesidade de acollerse a este plan e sinalan que levan anos nun proceso de substitución de especies para eliminar os eucaliptos, actuando mesmo contra os brotes, e plantando no seu lugar piñeiros. Onde se pode, mesmo recorren a especies frondosas como castaños e carballos.

O presidente de Domaio, Juan Santos, indica que "non se sabe o efecto que tería a fumigación incluso en cursos de auga", e lembra que desde os incendios do verán de 2006 tratan de resolver o problema directamente eliminado eucaliptos. "Xa replantamos outras especies en máis de 300 hectáreas" das 800 que compoñen o monte comunal da parroquia.

Tanto ao longo de 2011 como na actualidade, o proceso de substitución de especies están a levalo a cabo en puntos como Pedras Negras o Chan da Lagoa. En Chan de Grixó, por exemplo, os piñeiros xa teñen un tamaño considerable e atópanse en fase de poda. "Este ano actuaremos en máis zonas a medida que poidamos. Noutros puntos nacen de xeito natural eucaliptos e piñeiros, en canto os primeiros teñan un tamaño bo os cortaremos e trataremos de eliminalos", explica Santos. Os maiores problemas con esta praga prodúcense preto dos límites con montes particulares, que si teñen eucalipto infectado.

En Meira, onde aseguran non recibir o escrito da Xunta ofrecendo esta campaña de fumigación, tamén levan anos repoboando con piñeiros zonas de eucaliptos, como ocorre en Moaña. "Nalgúns puntos empregamos frondosas, pero ao ser terreos con pendente e moita pedra o piñeiro é o que mellor se adapta", indica o presidente dos comuneiros, Luís Lemos. Nesta parroquia a zona máis afectada era o terreo de A Moscosa, onde a comunidade de montes leva unha década traballando para por fin aos eucaliptos.

O traballo para eliminar os brotes desta especie é constante no tres casos.

Firmas contra a actuación en Lalín e A Estrada

As fumigacións aéreas que autoriza a Xunta poden afectar, sobre todo, ao monte de Lalín, A Estrada e Vila de Cruces. A propia Organización Galega de Comunidades de Montes participa nunha recollida de firmas para impedilo alertando dos efectos que tería a pesticida. Mesmo falan de que se verían afectados terreos incluídos na Rede Natura 2000.

Distinto é o camiño adoptado polas xuntas de montes locais. A de Moaña, por exemplo, pretende acabar de eliminar o eucalipto do Monte Agudelo este mesmo exercicio. Leva 15 anos sendo improdutivo pois a praga de gonypterus scutelatus ataca ás follas e impide o crecemento dos exemplares.

Parcelas de mostraxe na comarca

Segundo Juan Santos, o que si ven con bos ollos son outras iniciativas como a solta do parasito Anaphaes nitens, que a Xunta incrementou esta primavera. Coa solta de 1,2 millóns de individuos desta especie pretenden diminuír a praga de gurgullo do eucalipto. En O Morrazo localízanse varias das parcelas de mostraxe elixidas por Medio Rural para analizar a efectividade desta solución.

Fonte orixinal:
Faro de Vigo

Haber se é verdade, porque subindo de Pontedeume cara ás Pontes as masas de eucaliptos sobresaian sobre os arbores autóctonos. O resultado foi que os eucaliptos resultaron moito máis afectados polo lume, que a fraga en si. Medio Rural planea erradicar los eucaliptos de As Fragas do Eume

De como os directivos pasan a lei polo forro

Ao fío desta noticia, ben á miña lembranza o que se intentou facer na nosa comunidade fai uns anos: permutalos nosos mellores montes por privados. A todas luces o acordo tomado foi totalmente ilegal porque non se cumpriron 2 premisas: non houbo quórum, a pesar de que por primeira e única vez, a asemblea celebrouse na Igrexa, e os terreos a permutar, non tiñan un valor similar, xa que a intención dos promotores, polo ben do seu interese, querían trocar metro por metro.

De case 300 comuneiros, só tres fomos quen de "convencer" ao resto de indecisos que iso era ilegal a todas luces, pero o dano xa estaba feito. O proceso implicou que uns directivos pasasen á comunidade dietas de varios días, segundo eles por revisalos documentos das propiedades, por viaxes e gastos de taxis. Un bo "feixe de cartos" que non reportou ren á comunidade e por se fose pouco, no Xulgado negaron que se aprobase algo, sabendo perfectamente que non só cometían perxurio, aí estaba a acta que a xulgadora non quixo ver, e os xustificantes dos cobros.

Onde atopo outro paralelismo e non menos insignificante é no tema da a compra-venda que refire a avogada de Moaña. Aquí tamén se fixo unha compra-venda, pero o documento redactouse como se fose unha doazón da antiga propietaria a favor de varios directivos, todos eles maiores de idade, sabendo uns e outros que a todas luces estaban falsificando o documento, xa que a propietaria non só non doara a leira, se non que cobrara 851.000 pesetas, que os directivos retiraran da comunidade. No cúmulo do despropósito, hasta nos pasaron as dietas por ir facelo documento a notaria.

Tamén explica a avogada que será imposible que o Rexistro da Propiedade admita eses terreos ao ser unha "compra-venda encuberta". Pois aquí si que os rexistrou a nome dos donatarios e así estaba cando fun elixido secretario e me acheguei ao Rexistro a comprobalo. A día de hoxe descoñezo como esta todo, porque o presidente no seu día, asesorado por unha avogada amiga, díxolle que non era preciso acatala sentencia anulou aquela doazón e condenou a facer un documento de compra-venda a favor da comunidade.

Os comuneiros de Moaña anulan a permuta de terreos para desenvolver o polígono industrial

A súa avogada alerta de que o acordo asinado en 2003 supón unha compra-venda encuberta e, por tanto, non cumpre coa Lei de Montes

A maioría da asemblea de comuneiros de Moaña acordou onte, a proposta da avogada da xunta directiva, deixar sen efecto o contrato asinado no ano 2003 coa Agrupación de Interese Económico que leva unha década tratando de desenvolver un polígono industrial no monte de Cruz dá Maceira. Con só tres votos en contra, trece abstencións e 108 votos a favor aprobouse a rescisión do contrato. O primeiro paso é facultar aos reitores para negociar cos empresarios e buscar unha saída amigable. No caso de que non se alcance un acordo emprenderían as accións xudiciais pertinentes.

O convenio foi subscrito e aprobado en 2003 e prevía, mediante a figura do "mutuo acordo expropiatorio" ceder aos promotores do polígono unha parcela de terreo comunal de 241.000 metros cadrados. A cambio os empresarios entregarían aos comuneiros 25.000 metros cadrados de terreo xa urbanizado. Segundo a avogada Belén Raposo este acordo sería nulo ao incorrer en varias irregularidades. Explicou que será imposible que o Rexistro da Propiedade admita estes terreos ao ser unha "compra-venda encuberta". Lembra que a Lei de Montes só contempla a permuta de chan comunal por parcelas que vaian ter o mesmo uso de explotación forestal.

Así mesmo, entre os argumentos esgrimidos a xunta directiva apuntou que a lexislación esixe, en toda permuta, que a comunidade reciba terreos por un valor similar "e non sabemos ou prezo que terán eses 25.000 metros cadrados urbanizados se algún día se executa ou polígono". Os servizos xurídicos alertan tamén de que o contrato permitiría á Agrupación entregar a superficie dividida en varias parcelas que non poderían escoller os interesados. A este respecto o presidente dos promotores, Luís Alves, que estaba presente ao ser comuneiro, asegurou que o seu compromiso pasaba por non dividir os 25.000 metros cadrados. Tamén lembrou que o ámbito final deduciuse e que só se verían afectados uns 150.000 metros cadrados de monte veciñal.

Durante dúas horas debateuse este asunto nunha tensa asemblea. Algúns asistentes falaron de "condicións abusivas" e lamentaron non coñecer todos os termos do acordo cando deron o seu visto e prace en 2003. Alves, pola súa banda, solicitou sen éxito pospor a votación "para buscar un achegamento", e critica que o colectivo que representa non fose informado de que se ía a propor esta rescisión.

Na decisión final de moitos socios da Xunta de Montes pesou a decisión do executivo autonómico de excluír o proxecto de Cruz dá Maceira da aprobación parcial da PXOM. Os que tomaron a palabra ven moi lonxe a posibilidade de desenvolver este proxecto, pero todos mostráronse dispostos a reiniciar as conversacións, cunhas novas condicións, se a Xunta de Galicia dá a súa visto e prace.

Terreos improductivos
O redactor do proxecto de ordenación do monte de Moaña que está en vigor, Alejandro Arias, tamén se mostrou partidario de rescindir o contrato. Esgrimiu como principal argumento que se asinou sen data tope e desde entón eses terreos non poden ser explotados polos comuneiros e non xeran beneficios, "aínda que os debemos limpar porque para Medio Rural seguen sendo da comunidade".

Argumentou tamén razóns de índole ecolóxica para alertar de que en Cruz dá Maceira nacen catro afluentes do principal curso de auga doce de Moaña: O río da Fraga. Finalmente, Arias aludiu ás dificultades que entrañaría o polígono á hora de que a madeira extraída dos seus montes obtivese as acreditacións de sustentabilidade ambiental, que serán obrigatorias dentro de tres anos para poder comercializala.
Esta decisión supón un duro revés para os promotores do parque empresarial, que aínda aspiran a superar todos os informes contrarios á instalación e obter o visto e prace da Secretaría Xeral de Urbanismo na aprobación total da PXOM que busca agora o Concello.

Os empresarios estudarán a legalidade do acordo
Tras a votación Luís Alves esixiu saber se había quórum suficiente para adoptar o acordo e afirmou que analizará os estatutos por se cabe unha impugnación. Así mesmo, queixouse de que non recibise a carta coa orde do día até o pasado mércores "cando normalmente avisan con 15 días de antelación, o que dá bastante que pensar", apuntou.

O secretario da xunta de montes, Ezequiel Fernández, alegou que se superaban con fartura os 100 asistentes e por tanto o 50% dos socios. Así mesmo, mantén que se comunicou a asemblea "en tempo e forma, con anuncios non taboleiro do Concello, en prensa e en todos os barrios. Unha proba disto foi a alta asistencia".

Á marxe deste convenio os promotores investiron preto dun millón de euros na adquisición de terreos privados na contorna de Cruz dá Maceira.
O propio Fernández foi obxecto de insultos a través dunhas pintadas que apareceron á primeira hora da mañá na entrada do local social da Tioura. Afirma que non llas pode atribuír a ninguén. "É un asunto que non me afecta persoalmente, pero amólame polo dano que lle poida facer á comunidade", alegou onte.

Fían o futuro do proxecto ao Plan Sectorial da Xunta
Alves mostrou a súa confianza en que finalmente a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas valore positivamente a alternativa dun polígono compartido entre Moaña e Marín. Xa presentaron as correspondentes alegacións para cambiar a baixa valoración que obtivo este proxecto no Plan Sectorial.

Os que tamén fixeron públicas as súas alegacións esta semana son os integrantes da rede ecoloxista A Ría No se vende. Insisten en que tería un impacto ambiental e social negativo.

Fonte orixinal: Faro de Vigo

Aínda que estas cousas non gustan, polo ben das comunidades deben clarificarse

Chaira da Serra do Barbanza

Ao contrario do que aconteceu nesta comunidade de Moaña, na nosa, a maioría das xuntas reitoras que foron elixidas sucesivamente decidiron facer borrón e conta nova, a pesar de que en tódolos exercicios sempre tivemos serias discrepancias, sobre todo coas contas. Houbo unha que sen embargo dada a pouca afinidade que lle tiñan aos que sucederan, si que-lle fixeron un pequeno "paripé de auditoría", que incomprensiblemente nunca presentaron ós comuneiros, a pesar de que fora pagado con fondos comunitarios. Chámolle paripé, porque non é normal que dividisen o exercicio económico dun ano, porque de xaneiro a agosto afectáballes a outros exdirectivos máis da súa corda.

Que se silenciase todo, afectounos e aféctanos especialmente aos comuneiros que no seu momento fixemos frontes comúns para que as decisións no ceo da comunidade fosen o más democráticas posible e sobre todo, contas transparentes e claras. Lamentablemente algúns deses comuneiros por circunstancias da vida xa non están entre nós e non puideron lavalo seu nome. Sirva isto como unha pequena homenaxe á súa memoria.

Vou poñer unha anécdota, aínda que presuntamente seguramente as houbo peores, con todo isto, todas elas legalmente prescribiron. Ano 91, reingresar no banco 5.000 ptas. que dous vogais renunciaran a cobrar dunha dieta e doarllas á comunidade, custounos incomprensiblemente 17.500 ptas, en dietas e viaxes. Os catro directivos responsables da sinatura bancaria cobraron 2.500 ptas cada un, dous vogais levaron como testemuñas para que comprobasen que efectivamente reintegraban os cartos, tamén cobraron 2.500 ptas. cada un, máis 1.000 ptas de taxi de Nebra ó Son e 1.100 ptas. do Son a Nebra «6 kms. ida e volta», deron pé a ese desfase ou déficit de 12.500 ptas. Dicir a todo isto que esas 5.000 ptas estiveron máis dunha semana en poder dalgún directivo e unha vez que as levaron ao banco, volveron aos tres días volveron para sacar novos fondos para poder efectuar pagos. Supoño que coincidiran que o máis normal seria reintegralos só un directivo e co recibo do banco xa quedaban máis que xustificados ou ben, sabendo que tiñan que retirar neses días máis fondos, facer cadralos novos pagos con esas 5.000 ptas.

Retomando o tema, pola contra si observo que tanto noutras lexislaturas, como nesta, cando os directivos se teñen que "defender" de intervencións incomodas ou preguntas efectuadas por algún exdirectivo, como aconteceu na última asemblea, igual que se estivésemos nun debate político, soltan patadas deste estilo: «ti cala, que fuches peor» ou sacan a relucir artigos inexistentes nos estatutos, sen que ningún comuneiro «neutral» interveña tan só para reclamarlle ao presidente a súa presentación e poder comprobar in situ quen minte.

"Esta é a asemblea máis triste en tantos anos como levo de comuneiro". Era o queixume dun membro da Comunidade de Montes de Moaña tras escoitar os motivos que justificaron a sanción, onte, por abafadora maioría, ao expresidente Manuel González "Chiné", e ao extesoureiro Manuel Albino Piñeiro. Os comuneiros deron por demostrado que González transferiu á súa conta particular 6.000 euros da Xunta de Montes, en setembro de 2007, e que para iso contou coa complicidade do tesoureiro, que prestou a súa firma e ocultou a operación ata que a nova directiva destapouna tras recibir unha carta de Facenda. Ademais, a asemblea reprochoulles que enchesen mensualmente o depósito dos seus coches particulares e reparasen máquinas propias a conta do colectivo, que ocultasen diñeiro de lotes de madeira poxados e que abusasen da confianza que lle deron os socios para exercer os cargos. Xunto ao reembolso do diñeiro cos seus correspondentes intereses de moura, acordouse sancionalos coa "privación de dereitos de comuneiros por cinco anos", como responsables dunha falta "moi grave". O recoñecemento dos feitos e o arrepentimento mostrado por ambos, que ademais exculparon de toda responsabilidade aos demais membros da xunta directiva, evitou outra votación para levar o caso por vía xudicial.

A asemblea extraordinaria comezou pasadas as 11 da mañá e foi tensa. Tras a introdución do asunto pola presidenta, Belén Couso, o secretario, Ezequiel Fernández, debullou os feitos que levaron a descubrir as irregularidades. Foi a mediados de abril, cando Facenda informoulles dunha débeda do seu "provedor" Manuel González e advírtelles que interviría calquera pago que lle fagan. Ao tentar aclaralo, descobren que a Comunidade de Montes tiña un "crédito" concedido a Chiné por importe de 6.000 euros, e que así figura en Caixanova, polo que emprazan ao expresidente e ao extesoureiro para aclaralo.

Nunha reunión extraordinaria, o beneficiario recoñeceu abusar dá confianza" do tesoureiro e executar ambos o traspaso do diñeiro, a expensas do resto da directiva. A súa intención, dixo, era devolvelo, pero as circunstancias persoais impedíronllo. Os 6.000 euros, máis 338 de intereses, foron ingresados por Manuel González na conta dos comuneiros o pasado luns 4 de xullo, tras recibir a notificación do expediente.

Leña, maquinaria e gasolina
Pero a directiva entrante aínda atoparía outras irregularidades tras revisar o balance de contas do últimos cinco anos, que aínda non prescribiron. Na asemblea de onte lembráronse algunhas, como a falta de pago de lotes de leña procedentes de poxa de hai dous anos, e que Manuel González manifestou, sendo aínda presidente, "que xa estaban pagos". En realidade abonouno tamén o pasado día 4, entregando 575 euros en metálico. No seu escrito de alegacións argumentou que non o ingresou antes porque ese diñeiro quedaría como un "dereito de crédito que tería a comunidade para afrontar o pago de encargos" na súa propia panadaría, como pan, empanadas ou roscas, que aínda así se seguiron facturando.

Entre a retahíla de reproches que se escoitaron na asemblea houbo unha capítulo para "facturas dubidosas ou con irregularidades", como as emitidas por Panadaría Chiné nas que figuran barras de pan a 10 euros, bolos de pan a 15 ou empanadas a 55 euros. Outras, como as do gasto en combustible para encher o depósito de coches particulares de Manuel González e Albino Piñeiro durante meses, cobráronse á Comunidade de Montes, que tamén abonou a reparación de maquinaria (motoserra e sulfatadora) que non pertencen ao colectivo nin foron cedidas para ningún curso dos que organiza.

Algúns membros da comunidade moañesa apuntaron a conveniencia de realizar unha auditoría de todos os anos en que os comuneiros sancionados estiveron na directiva, dada a "perda de confianza" derivada dos feitos probados, aínda que esa decisión non se tomou onte, como tampouco a de pór o asunto en mans do Xulgado, que chegou a reclamarse. Así mesmo, varios intervenientes cuestionaron as verdadeiras intencións de Manuel González e de Albino Piñeiro para aferrarse a cargos directivos da Xunta de Montes de Moaña, a cuxas recentes eleccións se presentaron. Estas serían, a xuízo de varios asociados, tentar "tapar" esas irregularidades ata que prescribisen, o próximo ano.

Fonte orixinal: Faro de Vigo

Cabalos salvaxes que xa non esnaquizan

Un grupo dunha vintena de cabalos da asociación de criadores do monte Gagán convive repartido en catro cercados nos montes dos municipios de Marín, Vilaboa e Moaña. Esta iniciativa pronto será ampliable a outros dous cercados na parroquia marinense de San Tomé de Piñeiro. O obxectivo a longo prazo é sacar ao gando mostrenco do monte, gañando en seguridade para os equinos e os condutores, así como evitando os problemas causados polos animais nos cultivos cando pasan fame.

Esta iniciativa comezou cun cercado piloto en Marín no 2009 e foise estendendo segundo as posibilidades económicas permitíronllo a comuneiros e propietarios de cabalos. O presidente dos comuneiros de San Tomé, Daniel Rosales, explicou que na actualidade hai funcionando dous cercados nesta parroquia marinense, na Casa das Augas e debaixo do tendido eléctrico de media tensión de Fenosa. Na veciña Meira hai outro e o cuarto áchase en San Adrián, en Vilaboa. Nestes cercados, os cabalos dispoñen de comida nos pastos naturais que crecen na ladeira dos montes, co que manteñen limpo estas leiras. Nas épocas de escaseza de alimentos, os seus propietarios depositan palla e forraxe en comedeiros habilitados nas parcelas valadas.

Unha idea que cala

A idea calou máis forte entre os comuneiros de San Tomé, que destacan as vantaxes do sistema a condición de que se conte coa colaboración dos gandeiros e evítense as sabotaxes e actos de vandalismo. Rosales indicou que nesta parroquia marinense habilitáronse outros dous cercados, un en Cruz dá Armada, en Castiñeiras, e outro en Lagocheiras, nunha zona lindando con Moaña. Non hai aínda animais nestes recintos porque se plantaron frondosas no seu interior e os brotes das plantas están aínda demasiado tenros. Está previsto que para o final do verán, cando as árbores xa chegarían a unha altura adecuada, abriranse para outro grupo de cabalos.

Todos os animais que se atopan nestes cercados están controlados, aínda que o seu número é minoritario comparado coa cabana equina do Morrazo. Só na contorna do lago de Castiñeiras os cabalos soltos cóntanse por ducias. Estes animais supoñen un gran risco para a circulación porque ao atravesar as estradas son susceptibles de provocar accidentes. Un exemplo recente tivo lugar na PO-313 lestes mesmo mes cando un cabalo chocou cun coche que non puido evitalo. O animal morreu e o coche quedou danado.

Na estrada de circunvalación de Marín tamén é frecuente ver cabalos no seu acceso desde a parroquia de San Xulián, co perigo consecuente.

Fonte orixinal: La Voz de Galicia

Sábese da importancia que teñen os animais no monte e por iso se leva falando dende fai tempo.
Gando contra o lume
Docentes do campus expoñen que o pasto no monte evita os incendios