Amosando publicacións coa etiqueta Expropiación ilegal. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Expropiación ilegal. Amosar todas as publicacións

domingo, 5 de novembro de 2017

A Lei de montes é ben clara: Un comuneiro un cargo... agás en Nebra

Certificado para unha subvención coas dúas sinaturas; e documento da xestoría
 xustificando a dualidade de cargo na figura de presidente e secretario
Trala miña expulsión da secretaría o presidente contradicindo a Lei e os Estatutos da Comunidade auto-proclamouse secretario, desa forma redactaba as actas ao seu gusto e como se ve as certificacións, co visto e prace da xestoría que ademais de cobrar ben cando cometía un erro ante facenda a Comunidade víase obrigada a pagala sanción oportuna.

O máis rechamante dese paisano foi que cando un ex-vicepresidente tomou a palabra para dicirlle que non podía ocupar dous cargos fíxoo calar co visto e prace dos presentes recriminándolle que el ocupara o posto de presidente sen ser elixido, algo que eu mesmo nas asembleas lle dicía cominando a convocar eleccións dado que era o único que lles facía algo de "guerra", non quixeron e cando as convocaron a xente xa cansa optou por nós, co resultado final xa coñecido porque foi saír de Guatemala para entrar en Guatepeor.

A súa crítica co que fixo el non é o mesmo nin nada parecido, xa que aquel ante a "desaparición" do presidente asumiu as rendas da Comunidade tal e como contemplaba a Lei e os Estatutos para o cargo do vicepresidente e esas críticas fanse no intre, non cando se ocupa o cargo de presidente, algo moi distinto ao que facía eu por iso me gañei tantas críticas e inimizades, polo analfabetismo da xente en canto a saber defenderse nas asembleas de individuos como ese.

La confianza mata al hombre… y embaraza a la mujer. Les Luthiers.

Se a Consellería consentiu esa cesión foi pola familiaridade entre o ex-conselleiro e o ex-presidente (curmáns), porque a citada Luisa de Medio Rural á que remite a carta a xestoría, ao ser funcionaria seguramente de carreira, non quixo pillarse as mans e obviou a incompatibilidade de cargos.

Igual esa foi a mesma artimaña usada para solicitala subvención para o local social, que xa estaba en construción cando a solicitaron (algo polo que se podía anular a subvención), cando noutras condicións e cumprindo escrupulosamente os requisitos legais fóronnos denegadas, non só a nós, se non a outras comunidades.

«Cando un minte máis do que fala cae na súa propia mentira»

Mentres á concellería por medio da xestoría engánaa mentíndolle claramente con premeditación e aleivosía isto foi o que nos dixo na asemblea, tal e como consata na acta.

Cando alguén fai unha trampa ou falcatrúa sempre se acaba sabendo por algún detalle... neste caso demasiado fragrante.

sábado, 13 de maio de 2017

De que irá a experiencia para o monte do noso ex-presidente?

12:15h Mesa de experiencias. Intervencións de representantes de
CMVMC do Barbanza: Santiago Suárez
CMVMC de Santa Cristina da Ramallosa (Baiona) Xosé Alfredo Pereira
CMVMC de Xinzo (Ponteareas): Carmen Boente
Ante a presenza do comuneiro de Nebra Santiago Suárez neste cartel da xornada informativa, como unha voz da experiencia, teño varias dúbidas que poñer na mesa:
 
- Supoño que non ha falar de como foi quen de poñer xente a traballar na Comunidade sen contrato e sen seguro... sorte houbo que non ocorresen desgrazas, se non pobre da Comunidade.

- Tamén supoño que non explicará como fixo para que desde a Consellería do Medio Rural abrisen esta pista forestal atravesando propiedades privadas sen aprobación da Asemblea Xeral (sumado a que nunca respectou este órgano de goberno).

- Haberá que estar expectantes para ver como explica o feito de que amigos seus, sen ser comuneiros, obtivesen máis privilexios que os propios comuneiros. Neses comuneiros tamén me inclúo ao non devolverme o que me corresponde (igual a como fixeron antes ca el xente do PP) polos gastos por recuperar para a Comunidade o solar onde se erixe o local.


martes, 3 de xaneiro de 2017

Así é como se goberna cando se respectan as propiedades privadas

Si, xa sei que hai xente á que non lle gusta que de vez en cando saque esta mancha negra do bipartito nesa propiedade do finado de meu pai, causada por intereses partidistas do expresidente da Comunidade e pola súa consanguinidade co exconselleiro de Medio Rural.

Así entendese que desde que desde que me dei de baixa do partido por esa cacicada co visto e prace da asemblea local cando os puxen en antecedentes, tenten desprestixiarme poñéndome na orbita do PP, como fixo no seu día nunha web, da orbita da UPG, a nivel particular eles si que foron uns traidores, e el especialmente, de aí que para botar balóns fora use esa argucia que non ten fundamento ningún. Historicamente solo houbo un personaxe que o intentou.

Inician as expropiacións para conectar Portobravo e o corredor Santiago-Noia

Os afectados están citados para os días 25 e 26 // A obra se licitouse por 1,2 millóns de euros // O viario terá 1,2 quilómetros

En virtude das restricións legais para poder seguir lendo a nova deben pulsar: aquí.

Podería poñer mil e un exemplos, mais chega con estes tres e o titular de hoxe.

DECRETO 393/2009, do 24 de setembro, polo que se declara a utilidade pública e se dispón a urxente ocupación dos bens e dereitos afectados polo proxecto de trazado da conexión do corredor Brión-Noia coa estrada AC-550 en Taramancos (Noia), de clave AC/09/112.01.

Exponse ao público, polo prazo dun mes desde a publicación deste anuncio no Diario Oficial de Galicia, o proxecto de expropiación dun total de 871,460 m2 que se corresponde coas determinacións da ampliación da vía de acceso ao núcleo rural de Toexe previsto no plano de ordenación NR-88_2 do Plan xeral de ordenación municipal (PXOM) de Paradela, aprobado o 8 de novembro de 2007.

Consellería do Medio Rural

ANUNCIO do 21 de outubro de 2016, da Secretaría Xeral Técnica da Consellería do Medio Rural, polo que se notifica a resolución do expediente RP-0038/2016-OU-INC.


ANUNCIO do 1 de decembro de 2016, da Xefatura Territorial da Coruña, de comunicación da data de ocupación e requirimento das follas de valoración no expediente de expropiación IN407A 2015/209-1, no concello de Rianxo.

xoves, 29 de outubro de 2015

Pista aberta no monte comunal de Porriño


Comuneiros de Porriño denuncian a apertura de pistas sen autorización

Esnaquizaron zonas arboradas e plantación de piñeiro novo - As comunidades de montes reclaman aos deportistas, nunha reunión en Mos, un uso responsable do terreo forestal

A Comunidade de Montes Santa María de Porriño denunciou a apertura de pistas en varias zonas do monte veciñal sen autorización. A xunta reitora informa nun comunicado que sospeita de colectivos ciclistas, "os cales amparándose en que se ía a celebrar o campionato de España de Enduro nos montes de Porriño, Mos e Xinzo, aproveitaron a ocasión para cometer desfeitas, todos eles en zonas arboradas e plantación de piñeiro novo, actuando tamén en montes particulares sen permiso dos propietarios", explican.

O presidente dos comuneiros, Santiago González, remarca que "tanto as comunidades como os montes particulares son propiedades privadas" e asegura que "a xunta reitora está a pescudar quen cometeron estas desfeitas, tendo xa a algúns posibles culpables". As medidas a tomar neste caso son denunciar ante as autoridades pertinentes e proceder a pechar todas aquelas pistas que non sexan públicas ao paso de vehículos até buscar unha solución ao problema. González cre que o uso do monte debe estar regulado, marcando unhas pautas e delimitar zonas para o paso de ciclistas e outras actividades que non causen deterioración ao monte.

Precisamente, o Pazo de Mos foi o escenario, o pasado martes, da primeira toma de contacto entre representantes de comunidades de montes dos municipios de Porriño, Ponteareas, Salceda, Tui e Mos e clubs deportivos. Un uso irresponsable do terreo forestal provocando unha degradación do mesmo, causando danos en plantacións e en restos arqueolóxicos, foi unha das causas que induciu a celebración deste encontro sobre a xestión sustentable dos montes galegos, que se enmarca nas XII Xornadas Micolóxicas do Concello de Mos.

"Crear conciencia social, habituando a respectar o que é de todos, ese é o noso obxectivo", asegura Ramón Muíños, secretario da Comunidade de Montes de Mos, que valorou a mesa redonda moi positivamente. Tanto Muíños como Jesús Represas, presidente da Comunidade de Montes de Xinzo, coinciden en que o problema non está nos clubs e nas persoas federadas, "nestes casos, para a organización de calquera proba sempre nos solicitan a pertinente autorización", senón naquelas que "van por libre e que mesmo abren pistas á súa antollo", Desde as comunidades de montes aseguran que non teñen problema en deixar os montes para practicar deportes como ciclismo, motociclismo, caza ou sendeirismo , entre outros, e mesmo de habilitar un novo paso, "pero sempre que se faga con sentido común e respectando ao propietario", subliña Represas.

Descoñecemento

Precisamente o feito de que o monte veciñal é propiedade privada foi outro dos puntos tratados na reunión. "Cremos que existe un descoñecemento por parte dalgunhas persoas respecto do que son os montes comunais, pois non saben que se trata de propiedades privadas". Con todo, "parécenos estupendo que a xente e colectivos sociais vaia ao monte e faga uso del, pero sempre respectando o medio ambiente e aos demais usuarios, redundando así en beneficio todos", remarca Muíños.

Representantes de comunidades de montes e clubs deportistas coincidiron nas formulacións alí expostas. No entanto, Joaquín Agra, presidente do Motoclub Papaya, indica que "ás veces existe demasiado alarmismo" e que "sería bo que no canto de prohibir tanto se sinalizase máis para respectar". Ambas as partes mostraron vontade para solucionar os problemas existentes.

sábado, 22 de agosto de 2015

Sempre e cando ese dereito non o recorte a xente do seu partido, aí están

O BNG comprométese a seguir defendendo os dereitos das persoas...

Na xuntanza estiveron alén doutras persoas e organizacións, membros da plataforma Stop-Desafiuzamentos da Barbanza, a presidenta do Colexio Oficial de Traballadores Sociais de Galiza Marta Capeáns, a deputada de benestar social e igualdade do goberno da Deputación da Coruña, Ánxela Franco e os edís do BNG Ribeira Pilar Sampedro Laranga e Antón Parada Fernández.

Agora que Ánxela ten un posto de tanta responsabilidade, que por méritos non o conseguiu, pediríalle que fose consecuente cos membros da plataforma Stop-Desafiuzamentos da Barbanza, e lles explicase como xunto co seu partido me vendeu, por non ter o pedigree do señor Suárez? que tan ben a deixou quedar en Nebra, algo que se confirmou coas risas «seguro que aínda as lembras» no mitin das pasadas eleccións e logo nas urnas, por negarnos o DEREITO de poder celebrar asembleas durante estes DOUS últimos anos. Tamén debería mencionar aos seus compañeiros da Asemblea Local de Ribeira, mais estou seguro que xa están de volta e media.

Porén o que me move a escribir esta entrada non é que levemos 2 anos sen asembleas, diso xa teño escrito abondo, sen moito éxito. A xente xa se «aclimatou» e en Nebra hai pouca memoria.

Alguén que no seu día por querer alcanzar a alcaldía, preferiu calar e mirar para outro lado, cando o seu colega e presidente da comunidade xunto co seu curmá o exconcelleiro de Medio Rural nos DEZAFIUZARON esta propiedade para chantarnos esa pista que non foi aprobada pola Xunta Reitora, nin pola Asemblea Xeral, coido que sexa a persoa máis indicada para xuntarse co citado colectivo. Con eses antecedentes, para min é como poñer a raposa ao coidado das galiñas.

Un dezafiuzamento guste ou non guste, se está avalado por unha sentenza é legal, un «ROUBO», coma o que nos fixeron a nós, XAMAIS, o único camiño que tiñan os Suárez era recorrer á vía expropiadora, claro que neste caso tíñannos que indemnizar e así saíulles gratis. Sabían que de preitear, aínda gañando perderiamos cartos por iso actuaron tan rastreiramente.

É esa a DEMOCRACIA que nos ten reservada o BNG? Onde están para Ánxela os meus DEREITOS?

luns, 31 de marzo de 2014

Era visto: Facendo política dende a presidencia da ORGACCMM

Señor Xosé Alfredo Pérez Martínez, sinto ser tan claro, mais aplíquese o dito: «zapateiro aos teus zapatos». Notase que vostede non sufriu a cacicada e roubo que sufrimos na nosa familia por parte do BNG, tralo seu paso pola Xunta «que tan ben coñece aínda que nunca se mollase. Outra cousa seria que fose o PP, verdade?», se non, non faría a defensa acérrima que fai, nin tan sequera pediría o voto para eles, e incluso non os votaría, como leva facendo a miña familia i eu desde o 2007.

A nivel persoal é moi libre de pedilo voto para o «seu partido», porén dáse a casualidade que vostede non é un comuneiro calquera, se non que é o presidente de moitos e como tal, dende a súa posición e dende a ORGACCMM, ten que respectar tódalas alternativas políticas que teñamos os comuneiros.

Algo que me propuxen cando fun elixido secretario da Comunidade é que ao contrario do que aconteceu con outros directivos que me precederon, é que seria o secretario da Comunidade, non do BNG, de aí que ollando que o presidente facía o mesmo que fixo algunha xente do PP, e que o partido ollaba con bos ollos, foi polo que non me custou nada botarme fora do partido e da secretaría.

Nin antes Nebra era un coto exclusivo do PP, nin cando entramos nós tiña que ser do BNG, polo que ante a decisión tan determinante que tomei, deixei a moitos descompostos e sen argumentos para poder atacarme, e máis cando comprobaron que renunciei a certas prebendas que non entenderon.

Terra e Tempo: II Encontro Europeo: Montes Veciñais - Desenvolvemento Rural

(...) O II Encontro Europeo, Montes Veciñais - Desenvolvemento Rural, tamén se celebra noutro contexto, neste caso por pura casualidade. A campaña electoral para as eleccións o Parlamento Europeo. Este contexto tamén debe supor un reforzamento da defensa das titularidades comunitarias. Neste senso, a Asemblea Xeral da ORGACCMM, celebrada o pasado 8 de Febreiro, aprobou, por unanimidade, unha resolución para solicitar dos grupos políticos, que nos seus programas electorais, incluísen o recoñecemento, nas lexislacións galegas, estatais e europeas, dos montes veciñais como unha titularidade máis e distinta.

O único grupo político que respondeu a esta solicitude, e respondeu positivamente, foi o BNG. Mais é de xustiza recoñecer que esta, non é unha postura electoralista. A praxe política do BNG, tanto na oposición, como no goberno, ao respecto do monte veciñal, foi sempre a mesma, a defensa de esta titularidade comunitaria e favorecer que a veciñanza comuneira, fose a protagonista da súa posta en valor. Nestes momentos, nos que parece que se está a por de moda artigos no sentido de "eu voto por" ou "eu non voto por", eu, como galego e como veciño comuneiro digo que nas vindeiras eleccións ao Parlamento Europeo, votarei BNG. E, entendo que a veciñanza comuneira compre que lea os programas electorais, compare a praxe política dos partidos, e logo, vote en consecuencia.
Porque, no que fai respecto os montes veciñais, a pouco que se escarve nos programas electorais, e se compara a praxe política dos partidos, tamén se comproba que non todos os grupos políticos son iguais.
Efectivamente, non tódolos grupos políticos son iguais, porque por moito que busquei nas hemerotecas, non atopei, salvo na Ditadura, semellante roubo coma o que nos infrinxiu o BNG.


domingo, 23 de febreiro de 2014

Cal será diferenza en que a Xunta do PP, presuntamente tente roubarnos o monte, e o que nos roubou a nós o bipartito (PSOE-BNG)?

Pregunta dirixida aos membros da Organización Galega de Comunidades de Montes, entre eles, ao noso presidente que de xeito irregular ocupa dito cargo desde o ano pasado.

É raro que NUNCA se pronunciaran, como si fixeron noutros casos a pesar de remitirlles no seu día varios correos. Manterían o mesmo SILENCIO, se este roubo no lo inflixise o PP? Cal é a diferenza?

No ámbito privado son moitos os comuneiros e incluso vogais, que opinan que o monte debería pasar a mans da Xunta. A miña postura dende logo é a contraria, mais enténdoos, porque nunca tivemos uns reitores exemplares na comunidade, e nestes intres está «secuestrada» polos actuais.
Faro de Vigo: Os comuneiros alertan de ´movementos´ para que o monte veciñal acabe en mans privadas

A Xunta de Galicia pretende acabar coa propiedade veciñal dos montes en mancomún, para entregalos a xestores privados. Denúnciao a Organización Galega de Comunidades de Montes e pon como exemplo a recente reapertura do expediente de recalificación dos montes de Noalla, resolta por sentenza fai dez anos en beneficio dos veciños desta parroquia de Sanxenxo. O presidente da organización, Xosé Alfredo Pereira e o titular da Mancomunidade de Castrove-O Salnés e da Comunidade de Montes de Combarro, Claudio Quintillán, afirmaron onte que a Administración autonómica "dispara á liña de flotación" das comunidades de montes, con reformas normativas que teñen como propósito acabar con esta institución histórica.

O obxectivo é -afirman Pereira e Quintillán- favorecer actividades especulativas, como as plantas de biomasa ou a plantación de determinadas especies "máis produtivas", fronte ao traballo de recuperación do bosque tradicional e a posta en valor dos seus recursos, polo que apostan as comunidades de montes asociadas a esta organización.

Os seus portavoces foron claros ao denunciar os movementos que se están producindo en determinados sectores privados, co amparo da Administración autonómica, para "cambiar de mans" o monte veciñal. E neste sentido apuntaron o caso "insólito" dos montes de Noalla, en Sanxenxo, reclamados novamente polo Concello do Grove, cando a cuestión fora resolta polo Xurado Provincial de Montes, que depende da consellería. "Abre un perigoso precedente; moitas outras comunidades con lindes poucos claros poderían ser cuestionadas e a súa titularidade veciñal posta en perigo", advertiu o portavoz da organización de comuneiros.

Eleccións europeas

Ante esta situación, a asemblea da Organización Galega de Comunidades de Montes acordou na súa reunión do pasado día 9, en Lugo, instar a todos os partidos políticos galegos a incluír nos seus programas electorais a defensa do monte comunal, a través dunha lexislación específica que garanta a súa titularidade veciñal. O BNG xa respondeu positivamente a este requirimento. "Esperemos que o resto de partidos políticos galegos sexan sensibles a esta demanda, que supón a defensa dunha dos acenos de identidade deste país", apuntou Pereira. Unhas 250.000 hectáreas de monte comunal en Galicia podería pasar a mans privadas, alertou.

Diario de Pontevedra: As Comunidades de Montes acusan á Xunta de querer roubarlles os seus terreos

Representantes da Organización galega de Comunidades de Montes denuncian que a Xunta de Galicia está a adoptar medidas que van en contra da figura do monte veciñal coa intención de beneficiar ás empresas forestais privadas, o que consideran un "roubo".

O presidente da Organización Galega de Comunidades de Montes, Xosé Alfredo Pereira, afirmou que a Xunta persegue retirar aos veciños a súa responsabilidade histórica sobre a xestión destes bens naturais.

Entre outros argumentos, explican que a función pública que cumpren as comunidades de montes en moitas zonas de Galicia está limitada pola nova lexislación que establece que esas entidades deben destinar a investimentos en plans de mellora o 40 por cento dos seus ingresos. Isto suporá unha rebaixa outro tipo de achegas nas zonas rurais, onde as comunidades de montes suplen a ausencia de investimentos por parte das administracións públicas.

O presidente da Organización Galega de Comunidades de Montes criticou esta obrigatoriedade que impón a Lei de Montes de Galicia de 2012, porque non distingue as singularidades dalgunhas comunidades, en canto a ingresos, xa que algunhas recadan fondos coa venda de madeira, mentres que outras teñen explotacións mineiras ou parques eólicos.

Ademais, desde esta organización, instan os grupos políticos galegos que trasladen aos foros da Unión Europea o recoñecemento á propiedade veciñal dos montes galegos ante o temor de que desde a administración autonómica póidase terminar por trasladar 250.000 hectáreas de terreos á xestión privada.

Segundo denunciou Xosé Alfredo Pereira, están a desenvolverse situacións tan insólitas como que o Xurado provincial de Montes de Pontevedra volveu a iniciar o expediente relacionado coa Comunidade de Montes de Noalla a petición do Concello do Grove despois de que hai dez anos unha sentenza declarase eses terreos como propiedade dos veciños da parroquia de Sanxenxo.

Desde as Comunidades de Montes consideran que esta decisión senta un precedente moi perigoso e, segundo José Alfredo Pereira, puiden supor o "roubo do monte veciñal". En concreto, cre que así se busca favorecer determinadas actividades especulativas relacionadas con biomasa ou plantación de determinadas especies arbóreas.

A xuízo da Organización Galega de Comunidades de Montes, "esta Xunta ten como obxectivo terminar con este tipo de propiedade".

sábado, 1 de febreiro de 2014

Coido que ben levado o monte común é moi importante para toda Galicia

O problema parte cando algún directivos fan o que lles peta saltándose á «toureira» os Estatutos e a Lei de Montes, demasiadas veces grazas á compracencia do goberno de quenda na Xunta de Galicia, algo que por desgraza tocoume vivir, cando un presidente era do PP e o actual que ocupa ilegalmente o cargo e que curiosamente, segue sendo membro na xunta reitora da ORGACCMM, do Bloque.

El Progreso: A Deputación s subliña as posibilidades do monte en man común

A Deputación de Lugo considera que o monte en man común ten moita "importancia" para a provincia, "pola superficie e máis polas posibilidades de explotación que representa". Así o asegura a deputada de deseño e artesanía, Regina Polín.

A deputada fixo estas declaracións este venres, ao anunciar a colaboración da Deputación coa Organización Galega de Comunidades de Montes na organización da súa asemblea xeral ordinaria, que terá lugar ou vindeiro 8 de febreiro.

A xuntanza celebrarase no salón de actos do pazo de San Marcos, sede da Deputación, segundo anunciaron Polín e o representante no xurado das comunidades de montes lucenses e o presidente da Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común, Xosé Alfredo Pereira.

Nesta mesma cita, convocaranse as eleccións para representar ás comunidades de montes no xurado provincial de Lugo.

venres, 31 de xaneiro de 2014

Síntoo por Isabel.... cáeme moi ben, máis xa sei por quen non votar en maio


Como vou a votar por un partido no que presenta a un candidato que non tivo a decencia de contestarlle a un militante pola cacicada que nos fixo. Si, xa sei que non lle chega as solas dunha das familias máis coñecidas de Ourense, salvo que eses presuntamente dedícanse a enchufar aos seus e este «a expropiarnos ilegalmente, aínda que máis que unha expropiación considéroo un roubo» parte desta propiedade por orden do seu curmán.
La Voz de Galicia: A actriz Isabel Risco e o histórico Suárez Canal, na lista do BNG para as europeas

A executiva nacional do BNG propuxo unha candidatura para as eleccións europeas do próximo día 25 de maio que aposta pola continuidade de Ana Miranda á fronte da formación nacionalista. Entre os primeiros postos a lista aparecen tan só dous nomes ourensáns. No número sete sitúase a actriz Isabel Risco, nacida na Coruña, pero con parte da súa vida en Ourense. Ademais, no décimo sexto lugar aparece Alfredo Suárez Canal, un histórico da UPG que abandonou a primeira liña política nas autonómicas do ano 2012 despois dunha ampla actividade política que inclúe a súa etapa como conselleiro de Medio Rural durante o bipartito.

A candidatura proposta pola executiva dos nacionalistas deberá ser referendada polas asembleas comarcais do BNG como paso previo á súa aprobación definitiva nun Consello Nacional que terá lugar o próximo día 8 de febreiro. O Bloque incluíu entre os candidatos a membros de organizacións e colectivos sociais.

Motívame novamente a sacar á luz isto, as afirmacións deste paisano no Facebook dun contacto. Ollase claramente que el non sufriu as súas cacicadas, se non igual tiña unha opinión ben distinta. Solo coincido con el en que Isabel é unha gran actriz e ademais encántame o seu «galego».
Xosè Xoan Garmendia A ùltima vez que escoitei a Isabel en Compostela tiven que loitar para non botar bagoas. Tanto ela como Suarez Canal sobralles dignidade, razons e corazòn a raudales para defender aos galeg@s. Boa noticia para Galiza.

Xosè Xoan Garmendia Suarez Canal e un traballador dos que marcan època. Penso que non hai moit@s polìticos tan poco apegados ao poder...mais penso que si te escoita acabarà dandote unha reprimenda. Na sua època en Medio Rural eu non sei como dou resistido.... Estar e facelo ben. Como voto en falla aquela època. En medio da epidemia de lapas por toda Galiza resisteu a ofensiva e supo deixar unha lembranza (èl e o seu equipo) que non vai ser facil superar. A xente boa e xenerosa deixa marcas moi profundas.

venres, 6 de decembro de 2013

Discrepo: O monte arde porque dálle beneficios a alguén

La Opinión: Alberte Piñeiro: ´O monte non arde se dá beneficios aos seus donos´

"Propomos que os propietarios dos terreos se asocien e cooperen entre eles"

"Os incendios forestais son un mal endémico en Galicia e non é fácil arranxalo dun ano para outro", asegura Alberte Piñeiro. A pesar deste panorama, presenta, xunto a bolseiros da Fundación Barrié, unha decena de propostas para loitar contra os lumes nos bosques

Alberte Piñeiro, xefe do Distrito Forestal IV-Barbanza, presentou en Ourense o traballo realizado de forma altruísta por un grupo de bolseiros da Fundación Barrié e o Boston Consulting Group sobre a prevención de incendios en Galicia. Baixo o título O próximo verán tamén arderá Galicia, Piñeiro exporá dez formas para previr os incendios na comunidade.

-A primeira pregunta é moi obvia. O próximo verán tamén arderá Galicia?
-O título trata de captar a atención. Evidentemente, os incendios forestais son un mal endémico en Galicia e non é fácil arranxalo dun ano para outro. O obxectivo do traballo é presentar medidas para tratar, a medio e longo prazo, que os incendios e a superficie queimada sexan os mínimos posibles.

-Como xorde o proxecto?
-Nun acto de entrega de credenciais dos bolseiros da Fundación Barrié en 2012, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pediunos que se podiamos preparar un informe sobre o sector forestal en Galicia porque el cre que é un dos sectores que deberían tirar da economía galega para saír da crise. Case 40 bolseiros traballaron durante un ano de forma altruísta no proxecto.

-Ofrecen dez ideas para previr os incendios. Sei que é complicado, pero pode resumilas?
-En total son dez medidas, pero hai tres que nós cremos que son imprescindibles. As dúas primeiras teñen que ver coa cooperación entre os donos dos terreos. En Galicia temos o problema do minifundio que compromete a viabilidade das explotacións forestais. A solución que propomos é que se asocien e cooperen entre eles, ben a través de asociacións sen ánimo de lucro, de cooperativas, sociedades mercantís ou de calquera outro tipo de sociedades. O obxectivo é ampliar a magnitude destas parcelas para pasar de minifundios a agrupacións de propietarios. Se a media en Galicia é de dúas hectáreas por propietario, pasar, por exemplo, a 10 ou 15 por unidade de xestión.

-A segunda?
-Apostar pola certificación forestal. En calquera botella de Coca Cola nunha esquina hai un pequeno selo que pon FSC. É un selo internacional que certifica que a madeira da que procede o papel desa etiqueta foi producida en bosques que se xestionaron de forma sustentable.

-E a terceira?
-Outra medida imprescindible é promover un I+D+I forestal eficiente. Agora mesmo a investigación forestal en Galicia está espallada. Ten que haber unhas directrices claras, nas que participen a empresa privada, a Administración, os investigadores, as universidades e os propietarios forestais. E que se realice un plan de investigación a medio prazo, por exemplo a dez anos, e que todos rememos na mesma dirección.

-Cales son as conclusións ás que chegaron tras realizar o traballo?
-O resumo destas medidas é que se o monte é economicamente viable e produce beneficios para os seus propietarios, o monte non arde. Temos exemplos tanto a nivel internacional como en Galicia. Os montes que teñen un interese económico, nos que os propietarios se preocupan por el, teñen menos probabilidades de arder.

-As ideas que promoven non parecen moi custosas.
-Non. Trátase de coordinar. En Galicia temos un elenco de investigadores forestais moi recoñecido a nivel mundial, e institutos moi recoñecidos, pero cada un fai a guerra polo seu lado. O que se necesita é coordinación

-Sinceramente, cre que estas ideas se van a levar a cabo?
-Creo que si. Son optimista. Evidentemente, a problemática non se vai a arranxar da noite para a mañá, pero detrás deste documento hai moito traballo e moita xente. En todos os foros nos que estamos a participar recoñécese o seu valor.

venres, 28 de xuño de 2013

Véndense as vontades e os políticos?

Terra e Tempo: Para atacar ás comunidades de montes, vale un argumento e todo o contrario

A existencia dos montes veciñais en man común, como sinais de identidade da nosa nación, como titularidades comunitarias, nin públicas, nin privadas, non son aceptados. Non son aceptados polos intereses económicos especulativos e urbanísticos porque están fora do tráfico co comercio e xa que logo, non poden facer negocio con eles. De aí, que leven moitos anos clamando pola súa privatización.

Lamentabelmente, hai outros sectores da sociedade que, obxectivamente, tiñan que ser aliados da veciñanza comuneira pero que, se cadra por falta de información, tamén claman contra os montes veciñais. Neste caso para pedir a súa usurpación a favor das administracións públicas. Ao mellor, cómpre lembrarlles que isto xa o fixo o franquismo e que os montes públicos se poden vender e os montes veciñais non. Estes inimigos do monte veciñal (non todos de xeito consciente), tampouco entenden que o funcionamento das comunidades de montes é claramente democrático. Mesmos algúns atrévense (a ignorancia é sempre atrevida), a falar de que, per sé, o funcionamento das comunidades de montes é caciquil, confundindo xestión co sistema. Confunden o mal funcionamento de unha/s comunidade/s de montes, que as hai co sistema do funcionamento democrático das comunidades de montes.

O funcionamento das comunidades de montes, sen entrar en casos particulares, é totalmente democrático. A única competencia que teñen as xuntas reitoras é a de levar adiante os acordos asemblearios. Existe o dereito de revogación de cargos. Cando eliximos a un/unha alcalde, a un presidente/a dun goberno, elixímolo para todo o tempo de duración do mandato, aínda que incumpra o programa electoral. No caso das comunidades de montes, o 25% da veciñanza comuneira pode autoconvocar unha asemblea xeral e revocar o mandato do presidente/a da xunta reitora. En poucos países do mundo existe este dereito de revogación de mandatos. Que eu saiba, só existe na Constitución Bolivariana de Venezuela.

A veciñanza comuneira ten democraticamente, todo o dereito a decidir sobor as súas terras, e mesmo a equivocarse nesa toma de decisión. Esta capacidade de decisión soamente debe estar condicionada pola defensa da integridade do monte veciñal e a ordenación do territorio e de usos das terras que beneficien aos intereses das maiorías sociais da nosa nación

O proxecto Porto Cabral, que se quer levar adiante no monte veciñal da parroquia de Cabral, no concello de Vigo, reflexa claramente que para atacar as comunidades de montes, vale todo. Vale un argumento e o argumento todo contrario. Vaia por diante, que a organización que eu represento, a Organización Galega de Comunidades de Montes, non concorda co prantexado pola xunta reitora da comunidade de montes de Cabral. Non concorda porque o proxecto Porto Cabral significa a eliminación física para sempre do monte veciñal. Por certo, prantexan unha expropiación pactada (na realidade é unha venda), figura xurídica que non existe e xa que logo é ilegal. As comunidades de montes soamente poderán ser expropiadas por causas de interese xeral. O proxecto Porto Cabral non é de interese xeral xa que é un negocio privado. Ademais, o centro comercial e de ocio, non posibilita o logro de un monte veciñal multifuncional e sustentábel, que é o monte veciñal de futuro. Proxectos como o de Porto Cabral significa a desaparición do monte veciñal como titularidade comunitaria. Os comuneiros/as pasan a ser meros rendistas, sen implicarse na posta en valor do seu monte veciñal.

Papel destacado neste ataque as comunidades de montes, ten a prensa local de Vigo (non toda, afortunadamente). Resulta curioso comprobar como esta mesma prensa que botaba lume pola boca contra a xunta reitora da comunidade de montes de Cabral , cando esta loitou e logrou recuperar parte do monte veciñal usurpado a favor do Estado (onde están as instalacións do aeroporto de Peinador), agora, bótalle flores a esa mesma xunta reitora cando vai entregar monte veciñal a intereses privados. Agora ben, estes inimigos do monte veciñal non esquecen o seu obxectivo. Que non é outro que pregoar os catro ventos que a solución definitiva e usurparlle os montes veciñais á veciñanza comuneira, xa sexa a favor de intereses privados, como a favor de calquera administración.

E o mesmo podemos dicir no caso das comunidades de montes das parroquias de Salcedo e Bertola no concello de Pontevedra e da parroquia de Vilaboa. A veciñanza comuneira destas parroquias está a soportar unha tremenda presión mediática, porque, unha vez recuperado o seu monte veciñal, usurpado máis de 60 anos polo Estado Español para o servizo da Brilat, piden un aluguer polo uso alleo de súas terras comunitarias.

A veciñanza comuneira destas parroquias está sendo insultada. Estanlle chamando peseteiros (agora tería que dicirse eureiros), por pedir 5000 euros /ha/ano polo aluguer das súas terras e non aceptar a oferta do Exercito Español de 400eu/ha/ano. 5000 eu/ha/ano e unha media da produción dun monte multifuncional (forestal, agro-gandeiro, patrimonial...) 400eu/ha/ano e a produción mínima dun monte. Dun monte dedicado á produción de eucaliptus para fornecer as Celulosas. Resulta curioso que este prezo do aluguer do monte (o de 400 euros/ha /ano), foi o facilitado polos dirixentes da Consellería do Medio Rural e Mar. Demostrando unha vez mais, para estes inimigos do monte veciñal, que o monte veciñal non ten valor.

Curiosamente ninguén fala da perda económica que significou para a veciñanza comuneira das parroquias de Salcedo, Bertola e Vilaboa, ao ter o seu monte usurpado por mais de 60 anos polo Estado Español. Non falan os antigos usurpadores porque non lles interesa. Non fala a veciñanza comuneira porque, ademais de ser defensores das súas terras comunitarias, son xenerosos.
Coincido plenamente co único comentario publicado até o momento nesta opinión: «Efectivamente nunha comunidade de montes veciñais pódense facer as cousas ben ou mal, segundo a decisión do conxunto da veciñanza. O mesmo pasa con toda organización humana. Pero as comunidades son unha singularidade da nosa nación que permite centos de miles de persoas facerse corresponsábeis do destino a darlle a unha porcentaxe importante da superficie do país, directamente. Fagámolo responsablemente, participemos delas, da que nos corresponda por veciñanza. A privatización ou a usurpación polas administracións representan problemas aínda maiores cós que se di querer superar».

Por desgraza, na nosa 230.000 ptas., taparon a boca da maioría dos comuneiros, e non só comuneiros, de aí que non puidese darse unha revogación dos culpables da desfeita a pesar de recollerse as sinaturas regulamentarias, segundo a Lei de Montes e os Estatutos.

E como non, deixo para último a expropiación ilegal ou roubo cometido por un ex conselleiro democrático? da Xunta de Galicia, de aí que nunca se molestase en contestar.

domingo, 12 de maio de 2013

Verbas orfas de contido do presidente da Mancomunidade do Barbanza


Como dixen noutras entradas, a nosa Comunidade comproulle uns equinos a un gandeiro-comuneiro, os cales parece ser que desapareceron un aciago día. Dado que non teño constancia de que aparecesen «de feito, o señor presidente co seu escaso sentido do humor», parece ser que comentou con algúns reitores e comuneiros que, xa se converteran en chourizos.

Salvo que escapasen a escabecheina e fosen estes, aínda que non o parecen «ollar as dúas últimas fotos», pido as oportunas desculpas. Mais se é como prognóstico, e o seu propietario é un comuneiro ou un gandeiro alleo á comunidade, o señor presidente debería explicarnos, non só aos comuneiros de Nebra, se non a tódalas comunidades agrupadas na Organización Galega de Comunidades de Montes, porque aquí non aplica o que escribiu en...

O Común dos Veciños. Revista informativa da Organización Galega de Comunidades de Montes. Ano 15. Número 12 Xaneiro 2013

Barbanza: O silvopastoreo é a solución


Santiago Suárez
Presidente da Mancomunidade de Montes do Barbanza.. e da Comunidade de Montes de Nebra:

...Mais cómpre que non se dubide o indiscutible: a comunidade é a propietaria dos montes e quen toma as decisións, aprobadas pola asemblea soberana....
A día de hoxe non teño constancia que a Comunidade aprobase esta cesión, salvo que o «soberano» sexa o presidente e nós os seus «vasalos». De ser así, para min isto ten outra connotación ben diferente a ser Demócrata, moi de moda en políticos pouco escrupulosos.

Por último aclarar que se os animais son dun gandeiro alleo á Comunidade a gravidade é incuestionable, non obstante dáme igual que poidan ser dun gandeiro-comuneiro, xa que ningún de nós podemos desfrutar destes privilexios, salvo que sexa aprobado pola Asemblea soberana, debendo quedar clara a súa cesión, convenio e as contraprestacións económicas.

Por último deixar constancia que, non critico a labor que fan os animais, se non o feito en si.



sábado, 11 de maio de 2013

Unha agresión, non nos da a razón!!!

Sobran os comentarios. Que en Galicia os veciños defendan as súas propiedades con uñas, dentes e incluso armas brancas ou de fogo, con resultado de mortos, é un feito demasiado habitual. Nalgúns casos esa violencia xerase simplemente por variar só uns centímetros un simple marco dunha leira ou cortarche unha árbore. Con motivo desta picaresca, en Nebra mesmo os houbo que trocaban as marcas da parcelaría nas súas leiras, intentando sen éxito que a pista proxectada pasase pola do veciño.

Nos primeiros casos impera a sen razón. Meu pai mesmo foi obxecto dunha agresión a traizón por parte dun veciño que, ao comprar varia leiras ás que lle tiñamos que dar carril unha vez que as xuntou e tiña acceso libre dende a estrada, abolímolo segundo a Lei. Mais como quixo roubárnolo, ante a falta de argumentos, a súa resposta foi esa covarde reacción. Menos mal que meu pai máis sosegado e comedido, contívose, igual que fixo cando o presidente rouboulle, por ego persoal, parte do agro e levoulle por diante a madeira que tiña nel, para cravarlle a pista polo medio e medio. No caso doutro con menos temperamento, sabe Deus o que podería pasar.

Foto: en primeiro termo marco que, neste caso delimita o monte comunal do noso agro. Liña en roxo, a pista, a partires da liña verde, monte comunal.

La Voz de Galicia: Un conflito por un terreo de monte en Guitiriz acaba nunha agresión

Un veciño de Santa Mariña de Lagostelle permanece no HULA con varias fracturas

Unha disputa por terreo de monte comunal na parroquia de Santa Mariña de Lagostelle, a máis occidental do termo municipal de Guitiriz, acabou cunha agresión e cun veciño ingresado no Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA). A persoa ingresada é M.C.R., de 74 anos, e a que discutiu con el é J.M.L.M, que rolda os 35.

Cada unha das dúas persoas que protagonizaron os feitos, ocorridos a última hora da tarde do sábado, din que o terreo obxecto de disputa perténcelles. Trátase de monte recoñecido historicamente como comunal, aínda que sen esa consideración legal e sometido a acordos verbais entre familias que se van turnando no seu uso e no seu aproveitamento.

As versións que ambos ofrecen son diametralmente opostas, xa que o agredido sostén que foi atacado cunha barra de ferro, mentres que o agresor afirma que a outra persoa levaba unha navalla para lesionalo. Os feitos ocorreron diante da casa de M.C.R., e por agora non deron lugar a detención algunha, segundo aseguraron esta mañá fontes da Garda Civil.

venres, 3 de maio de 2013

En Taramancos arrasan con un Castro e non pasa nada

A polémica intervención levou a cabo nunha área protexida polo seu valor arqueolóxico
Cristian Álvarez
No é a miña intención ser avogado do diaño, mais cando descobres que, os primeiros en arrasar co noso Patrimonio, son os gobernos de quenda e as grandes empresas «lease Eléctricas, Telefónica, etc», quédame a cara de pámpano. Tema a parte é que, un goberno arrase a propiedade dun cidadán chantándolle unha pista polo medio e se queden tan panchos. Cometendo a inxustiza de non desculparse ou compensalo dalgunha maneira, polo asoballamento, roubo e cacicada que cometeron na súa contra. A esa xente débolles lembrar que por esa propiedade ademais de pagala Contribución, a maiores, por ser herdada de seus pais tivo que abonar a correspondente transmisión patrimonial. Dado que nin tan sequera o presidente da Comunidade, o máximo responsable, chamou a un perito para deslindar a pista do que nos deixou de propiedade, agora pagamos a contribución  polo roubado, que non expropiado.

Castro de Taramancos

Defeitas patrimoniais que cometeron no Barbanza gobernos de tódalas cores

La Voz de Galicia: Catro detidos por unha tala que danou mámoas en Redondela

O presidente comunal de Cabeiro e o secretario, entre os imputados

O Seprona de Vigo detivo onte ao presidente da comunidade de montes de Cabeiro, Manuel Álvarez López, ao secretario desta entidade, ao responsable dunha empresa madeireira e a un operario polos danos causados en dúas mámoas do parque arqueolóxico do Monte Penide, en San Vicente de Trasmañó. Os axentes imputan aos tres primeiros un presunto delito contra o patrimonio cultural de Galicia e, tras tomarlles declaración, quedaron en liberdade con cargos á espera de declarar nos xulgados. As detencións levárona a cabo despois de que os investigadores acreditasen que levaron a cabo unha tala de árbores utilizando maquinaria pesada, sen contar con permiso da Xunta nin salvagardar medidas protectoras para protexer os restos catalogados. Esta actuación provocou danos nas mámoas numero 23 e 32 do catálogo da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural. A denuncia foi presentada polos responsables da comunidade de montes de Trasmañó. A comunidade de montes denunciada negou ter ocasionado danos no conxunto arqueolóxico.

Non é a primeira vez

sábado, 30 de marzo de 2013

Baroña: de novo como exemplo

É digna de analizar unha vez máis a actuación dos directivos desta comunidade veciña na que, para poder levar a cabo estes dous grandes proxectos solicitaron a autorización dos seus comuneiros para poder ampliar unhas pistas e logo, a cesión os comuneiros de Soanes da metade do caudal dun manancial para poder dotar de auga este novo pozo de contraincendios. Afirmo que é digna porque como ben se sabe, algúns anos compartimos inquedanzas na Mancomunidade, pero aquí houbo directivos que non aprenderon ren se non que, preferiron pisalos dereitos dos comuneiros que dicían representar. Esta expropiación ilegal foi bo exemplo. Así agora podemos ollar que mentres alí pediron permiso até para amplialas pistas existentes, aquí non dubidaron en abrir novas, cruzando ilegalmente as propiedades dos veciños.
La Voz de Galicia: A serra barbanzana mellora as súas infraestruturas para a loita contra os incendios

Varios quilómetros de pistas foron ampliados para facilitar o acceso das motobombas ao novo punto de captación.

Un terreo tan basto e cheo de vexetación como a serra da Barbanza require unha atención constante durante os doce meses do ano para previr incendios. Trátase dunha actividade que realizan de maneira conxunta o distrito forestal cuarto, con sede en Noia, e as diferentes entidades comuneiras que se reparten pola comarca. Despois de varios meses de traballo, que se atrasaron por mor da choiva, a serra xa conta con máis medios que servirán para facer fronte ao lume cando apareza. Trátase dun pozo novo de auga de grandes dimensións que se levantou na parroquia sonense de Baroña e que ten un vaso de gran capacidade que dará servizo a unha zona especialmente frondosa na que até agora non había nada semellante preto.

É certo que son moitos os pozos que se reparten polos montes da comarca. Estímase que chegan á trintena. Pero nesta parte do municipio sonense, e segundo explica un portavoz da Xunta -Administración que financiou a actuación-, non había ningún á distancia mínima recomendable: «O perfecto sería ter un tempo de resposta de dez minutos como máximo para cargar, pero aquí, antes de facer este punto de captación, o tempo alargábase. Agora, con esta obra, nun cinco minutos ou menos, podemos chegar a espazos para os que antes necesitabamos máis tempo».

Aldea de Soanes

Hai que dicir que esta actuación non sería posible sen a axuda dos veciños de Soanes, que cederon a metade do caudal do seu manancial para dotar con auga a este novo servizo da Consellería de Medio Rural. O proxecto, que contou coa colaboración activa dos comuneiros de Baroña, inclúe a ampliación de varios quilómetros de pistas. Trátase de dúas áreas de acceso ao pozo, que antes tiñan uns dous metros de ancho e agora chegan ao cinco: «Isto permitirá acceder por terra ás motobombas, que servirán de complemento aos helicópteros cando teñan que sufocar algún foco».

O certo, é que estes traballos son unha pequena parte dos que se levaron a cabo na serra barbancesa desde hai meses e que seguirán durante a primavera.

sábado, 27 de outubro de 2012

Non entenden ren

Faro de Vigo: Vilaboa xustifica a vertedura de terra en Reboreda porque "sempre se fixo así"

O concelleiro de Vías e Obras de Redondela, Cándido Vilaboa, afirmou onte no pleno que o conflito por unha vertedura de terras e broza nunha parcela da Comunidade de Montes de Reboreda débese ao "capricho" da presidenta da entidade comunal, Rosa Fernández, e recoñeceu que é unha práctica habitual por parte do seu departamento o depositar nas zonas de monte dos restos da limpeza de camiños. "Sempre se fixo así, en todas as parroquias hai vertedoiros", xustificou.

O responsable de Vías e Obras, que compareceu na sesión plenaria a petición da Agrupación de Electores (AER), asegurou que a vertedura de vinte camións de terra e broza procedentes da limpeza da Senda da Auga contaba co permiso "verbal" da presidenta dos comuneiros, "aínda que despois cambiou de opinión porque alguén lle quentou a cabeza", apuntou.

Vilaboa destacou que a vertedura non supón "ningún dano" para o monte, posto que se trata de terra e restos de material vexetal que fan de "abono". "Mesmo se pode plantar árbores encima se queren", e sinalou que as terras foron trasladadas despois a unha leira particular da mesma parroquia.

Pola súa banda, o concelleiro de AER, Jorge Varela, acusou ao responsable de Vías e Obras de actuar de maneira neglixente posto que debía saber que para realizar este tipo de verteduras debe cursar unha "solicitude por escrito" á comunidade de montes, algo que non fixo, e culpouno por non asesorarse cos servizos técnicos municipais, polo que agora o Concello enfróntase a unha multa do Seprona por contía de até 80.000 euros.

O pleno de Redondela aprobou por unanimidade unha ordenanza fiscal que obriga a pagar 385 euros ao ano aos bancos pola instalación de caixeiros automáticos en edificios nos que a súa utilización implique un aproveitamento especial da vía pública. A ordenanza tamén establece taxas para as empresas que instalen a canalización de augas ou gas, tendidos eléctricos ou máquinas de venda automática nas rúas.

martes, 2 de outubro de 2012

Somos ou non somos donos dos nosos montes?

Paraxe do Monte Castrove, entre Pontevedra, Poio e Meis. Noé Parga
Á vista desta información parece que non, e hoxe xa paso por alto se tamén somos titulares, incluso das nosas propiedades, polas que pagamos relixiosamente unha contribución. Cousa da que si estamos excluídos en canto ao monte comunal.

Que os propios comuneiros sexan os últimos en informarse dende logo algo normal non é, aínda que me gustaría saber que é algo normal neste país.
Faro de Vigo: O proxecto do parque eólico de O Castrove colle por sorpresa aos comuneiros afectados

Ningunha das comunidades de montes afectadas, directa ou indirectamente polo proxecto para crear un parque eólico no Monte Castrove, recibiu notificación algunha sobre a incidencia que esta actuación, promovida pola empresa caldense Renoveurysa S. A., pode ter sobre os seus terreos, a pesar de que desde fai varios días permanece a exposición pública o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal para instalar dous grandes aeroxeradores a menos de dous quilómetros do campo de golf de Meis e do pobo da Escusa, en Poio.

Responsables das comunidades de Campañó (Pontevedra), San Xoán (Poio), Armenteira e San Salvador (Meis) admitiron onte que carecían de información concreta sobre o asunto, aínda que desde Armenteira e desde San Salvador recoñeceuse que recibiran unhas cartas onde se lles comunicaba a existencia do proxecto "e mesmo se fala de expropiacións", segundo José Rodríguez Couselo, presidente da comunidade poiense. Este colectivo acudiu fai uns días á Xunta a solicitar máis datos "pero estamos a esperar a que a empresa se poña en contacto connosco". Rodríguez Couselo confía en chegar a un acordo "porque non sería bo que se poñan a traballar no monte sen dicirnos nada". Mesmo advirte de que "parariamos as obras"

Unha carta parecida á de San Xoán de Poio obra en poder dos comuneiros de Armenteira, aínda que se estima que esta comunidade apenas resultaría afectada polo proxecto. Pola súa banda o presidente do colectivo comunal de Campañó, José María Domínguez explicou, pola súa banda, que "sabemos que existe ese proxecto pero nada máis", unha resposta idéntica á do representante de San salvador de Meis, José Igrexas, o que ratifica que o proxecto pillou por sorpresa á inmensa maioría da veciñanza de Ou Castrove.

A empresa Renoveurysa S.A. comezou fai uns días a tramitación deste parque eólico, onde se detalla que afectará en maior ou menor medida a catro municipios (Poio, Pontevedra, Meis e Barro). O proxecto ten un orzamento inicial de case sete millóns de euros e prevese unha potencia de seis megawatts mediante a instalación de tan só dous aeroxeradores, pero dunhas dimensións espectaculares. Trátase dun modelo de máis de 120 metros de altura pas de máis de 54 metros e un peso total de 70 toneladas.

O alcalde de Meis, José Luís Pérez, confirmou onte que o Concello recibira o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal para proceder á súa exposición. Engadiu que será obxecto de análise polos seus técnicos e mostrou a súa sorpresa pola tramitación deste proxecto, mentres que unha iniciativa similar pero máis modesta, do propio concello, aínda agarda unha resposta.

domingo, 30 de setembro de 2012

A presidenta da Comunidade de Montes de Reboreda contesta ao concelleiro Vilaboa

Mentres estaba escribindo a anterior entrada, chegoume un novo correo electrónico da ORGACCMM, onde sae este comunicado da presidenta da Comunidade de Montes de Reboreda. Polo que paso tamén a darlle a maior difusión posible, para que non se sigan vulnerando os dereitos dos comuneiros.

Que copie o noso presidente e algún directivo de como se deben celebralas asembleas e dirixila comunidade!!!
Falo de Redondela: A presidenta da Comunidade de Montes de Reboreda contesta ao concelleiro Vilaboa

Coma sempre, o de sempre. Nós non poñemos nin quitamos absolutamente nada. Velaí a contestación da presidenta da Comunidade Montes de Reboreda:

Ante as manifestacións feitas polo Concelleiro de Vías e Obras de Redondela, D. Cándido Vilaboa, e mailo vogal da Xunta Reitora da Comunidade de Montes de Reboreda, D. Antonio Monteagudo Otero, publicadas o día 26/9/2012, nas que se me acusa de ter autorizado os vertidos de terra e broza no monte de Reboreda, eu, Rosa Fernández Santos, Presidenta da Comunidade de Montes de Reboreda, quero manifestar o seguinte:
  1. Existe un acordo asembleario no cal se esixe a previa presentación por escrito da solicitude para o vertido de terras, e que esta petición sexa tratada na Asemblea.
  2. É totalmente falso que eu dera autorización para facer o vertido da terra e broza procedentes da limpeza da Senda da Auga, porque descoñecía tales obras que nin se me comunicaron nin se me solicitou dito permiso, nin verbal nin escrito.
  3.  Nego rotundamente tal acordo. Facer constar que as afirmacións publicadas de D. Cándido Vilaboa e D. Antonio Monteagudo son totalmente falsas, feito que se demostrará ante as autoridades pertinentes de ser necesario.
  4. Chama poderosamente a atención a coincidencia de manifestacións entre o Concelleiro e o membro desta Xunta Reitora o que fai sospeitar un acordo entre eles ao marxe da Xunta Reitora da Comunidade de Montes.
  5. Independentemente da actitude adoptada por cada directivo, a título persoal, esta non pode ir en contra dos acordos da Asemblea de Comuneiros.
  6. Resulta incomprensible que non se necesite tramitación por escrito neste tema en concreto. Se o Concelleiro de Vías e Obras, ademais de presidente da Comunidade de Montes de Vilar de Infesta, descoñece a lexislación en materia de montes e xestión de residuos non debe facer responsables aos demais da súa propia incompetencia.
  7. Desde que formo parte da Xunta Reitora desta Comunidade, o meu único obxectivo é a defensa do monte, sen ningún tipo de servidumes nin dependencias, nin intereses partidistas. O meu traballo, que se realiza con total honradez e honestidade, consiste en defender o monte, tal como consta nos nosos Estatutos, e cumprir e facer cumprir os acordos tomados democraticamente nas Asembleas Xerais da Comunidade de Montes, este é o Órgano supremo de decisión da Comunidade e é o único a quen eu, coma presidenta desta entidade, obedezo.
Reboreda, 27 de setembro de 2012
Asdo. Rosa Fernández Santos

A presidenta de Reboreda dá a cara

Aínda que a presidenta de Reboreda manifeste en referencia á polémica xurdida a raíz de que o Concello de Redondela depositou terra no monte da comunidade que dirixe, que lle resulta incomprensible que non se necesite tramitación por escrito neste tema concreto, vindo dunha administración pública esa presunta ilegalidade non me estraña nada, dado algunha que teño denunciado aquí por activa e pasiva cometida pola Xunta e o noso presidente.
Faro de Vigo: A presidenta dos comuneiros de Reboreda asegura que non autorizou a vertedura de terra

A polémica xurdida pola acumulación de terra e broza nun terreo da comunidade de montes de Reboreda continúa sen resolverse.

A presidenta da entidade comunal, Rosa Fernández, asegura que é "totalmente falso" que autorizase ao Concello de Redondela a realizar esta vertedura dos restos da limpeza da "Senda da Auga" nunha propiedade dos comuneiros, como xustificou o concelleiro de Vías e Obras, Cándido Vilaboa, e un dos vogais da xunta reitora, Antonio Monteagudo.

"Nego rotundamente que existise tal acordo. É totalmente falso que dese autorización para a vertedura de terra e broza porque descoñecía tales obras," e afirma que "nin me comunicaron nin me solicitaron permiso nin verbal nin escrito".

A dirixente dos comuneiros lembra que existe un acordo asembleario "polo que se esixe a previa presentación por escrito da solicitude para realizar unha vertedura de terras e que esta petición sexa tratada en asemblea", uns trámites que non se cumpriron. "Independentemente da actitude adoptada por cada directivo, a título persoal, esta non pode ir en contra dos acordos da asemblea dos comuneiros", explica.

"Resulta incomprensible que non se necesite tramitación por escrito neste tema concreto. Se o concelleiro de Vías e Obras, ademais de presidente da Comunidade de Montes de Vilar, descoñece a lexislación en materia de montes e xestión de residuos non debe facer responsables aos demais da súa propia incompetencia", conclúe.
A foto que acompaña á entrada foi rescatada de aquí, máis neste Comunicado de prensa Comunidade da Montes de Reboreda, teñen todos os detalles.

martes, 19 de xuño de 2012

Convén incrementar a participación dos comuneiros e comuneiras no monte veciñal e na súa xestión


Totalmente de acordo, pero están dispostas certas xuntas reitoras e reitores díscolos, en incrementala participación dos comuneiros e que as asembleas sexan iso, asembleas onde decidilo presente e futuro da súa comunidade. Duns anos para acá na nosa isto non sucede.
O comuneiro ou comuneira é a figura que lle da sentido á existencia dos montes veciñais. Sen esta presenza a propiedade veciñal tería os días contados. Cómpren potenciar a intervención dos comuneiros no monte e na súa xestión. Pero a realidade do monte veciñal é variada en Galicia. Son distintos os problemas máis urxentes dos montes costeiros cos do interior ou dos periurbanos. E tamén distintas as actitudes de moitos comuneiros «e reitores» en cada caso.

Nos montes veciñais da costa a presión urbanista provoca que non sexan poucos os comuneiros que, sendo propietarios de parcelas particulares de monte, son partidarios de cesións de montes comunal para estradas, campos de golf e mesmo vivendas, nun intento de revalorizar as súas propiedades privadas. Parece que queren desfacerse do monte veciñal o antes posible. Aquí as xuntas reitoras «e os comuneiros» das comunidades terán que traballar moito na concienciación dos comuneiros «e reitores» facéndolles ver os beneficios do monte veciñal. Para tentar acabar con el xa están os grupos de presión e a administración.

No caso da Galicia interior, preséntanse moi diversas circunstancias: Montes veciñais extensos, ás veces abandonados, outros produtivos (canteiras, muíños eólicos, madeira, gando, etc)... Pero a miúdos con escasos comuneiros, por mor do despoboamento. A escaseza de veciños fai que moitas xuntas reitoras estean compostas por tres persoas, o mínimo que permite a Lei de Montes Veciñais. O tema é delicado, porque sobre tres veciños recae o peso de coidar moitas hectáreas de monte e con varios usos.

A complexidade das tarefas fai que, en ocasións, as xuntas reitoras prescindan de facer a súa tarefa, deixándoa en mans de empresas e técnicos. Estes son os que gobernan ao seu antollo as comunidades, levando todo tipo de libros, mesmo o de actas, e o control e orientación da Asemblea. A obtención de beneficios económicos convertese na prioridade da comunidade, para asegurar os honorarios destes técnicos e empresas, nunha xestión a curto prazo que pon en perigo a continuidade do monte veciñal. Neste caso os que teñen que concienciarse son as xuntas reitoras, pois as empresas e técnicos están para asesorar e facer traballos (remunerados, desde logo), pero nunca controlar os libros da comunidade nin suplantar á xunta reitora. «E cando é a xunta reitora a que suplanta aos comuneiros?».

No terceiro caso están os montes periurbanos, isto é, montes próximos a zonas urbanas e habilitados para unha utilización socio-recreativa con accesos, infraestruturas e dotacións para realizar actividades sociais. Son montes sometidos a unha forte presión expropiatoria polo Concello, a Xunta de Galicia e as empresas privadas, pois a pesar dos grandes beneficios que reporta a miles de persoas, non impide que o goberno galego os declare "de utilidade publica" e os usurpe para un uso "máis importante" que produza beneficios para outros. Aquí a participación dos comuneiros/as na loita pola defensa do monte é máis activa, e cando hai unión dos veciños da parroquia, en moitas ocasións dáse paso a unha negociación que pode minimizar as afeccións. Pero en todo caso os políticos sempre son a maior ameaza. Onde está a tutela que a administración galega deber exercer para protexer o monte comunal? «Como xa teño denunciado, no caso da pista de Iroite a uns políticos non lle fixo falla facer unha declaración de utilidade pública se non que, usurparon literalmente os dereitos duns veciños».